barcelona | 3ayak.org

Seyahate çıktığınız zaman resim çekebilmek için turistlerin önünüzden geçmesini beklediğiniz zamanlar oluyor mu? Peki ya neden? Eğer o anı belgelemek istiyorsanız, oradaki turistler de o anın bir parçası değil mi? Bir bölge ne kadar turistik olursa, yolları kapatan bir turist kafilesi görme olanağınız da o kadar artıyor.

Şimdi de bu konuyu başka bir yönüyle ele alalım. Diyelim ki Eyfel Kulesi’nin 1930’larda çekilmiş bir fotoğrafına bakmanız istendi. Bu fotoğrafta sadece kulenin kendisini mi görmek istersiniz, oradaki turistler hiç ilginizi çekmez mi? Eyfel Kulesi 1930’lardan beri pek değişmedi, fakat turistler değişti. Sabahın 6’sında, ortalıkta kimse yokken çekilen bir fotoğraf belki bir kartpostal veya takvim için uygun olabilir, fakat 21. yüzyılın başlarında insanların nasıl olduğunu incelemek isteyen biri için hiç de ilgi çekici değildir.

Aşağıdaki bölümlerin her birinde, sıkça ziyaret edilen bazı bölgelerin fotoğraflarını göreceğiz. İlk fotoğraf bölgeyi birebir resmeden, insanların olmadığı bir fotoğraf olacak. Onu takip edenler ise turistlerin de bulunduğu fotoğraflar olacak.

ÖRNEKLER:

Machu Picchu’dan: İlk fotoğraf National Geographic’in Nisan 1913 sayısında basabileceği bir fotoğraftır. Fakat bugün orayı ziyaret eden turistler, Hiram Bingham ve onun Yale’li arkadaşlarının 1911’de yaptıklarını bilmiyor.(*)

*Not: Arkeolog Hiram Bingham ve arkadaşları, 1911’de Machu Picchu’yu ortaya çıkarmışlardır.

Barcelona’dan: Gaudi’nin bahçedeki ejderhası oldukça iyi bir sanat eseri, fakat öğle vaktinde, güneş tam tepedeyken yalnız başına çekilen bir ejderhanın ödül kazanması beklenemez.

35 yaşında olan Jordi Bertran Barselona yakınlarında ki Mataro'da yaşamakta. Üniversite çalışmalarında gerekli olan fotograflar için fotograf dünyasına giriş yapmış olan Jordi Bertran zamanla siyah beyaz çekim tekniginin hayranı olmaya başlamıştır. Şuan için zamanının büyük bir çogunlugunu sanat olgusu üzerine çalışmalarla geçiren Jordi Bertran'ın bu kapsamda kurmuş olduğu ve buradan ulaşabileceginiz bir toplulugu bulunmakta.

Lorena Ros 1975 Barcelona doğumlu genç bir fotoğrafçı. Genç olmasına rağmen bir çok ödül kazanmış ve bir çok sivil toplum kuruluşunda çalışmış. Özellikle fahişeler, çocukken cinsel tacize maruz kalanlar ve bir de bunların tam zıt noktasında duran "Living Positively" (Pozitif Yaşamak) serileri ile tanınan fotoğrafçı, edebiyat okuduktan sonra fotojurnalizm eğitimi almış. Nijerya'da her sene bir çok kadını törensel şekilde yüzlerine beyaz toz serperek ruhlarını Okin tanrısına teslim edip pazarlayanları ve bu kadınları fotoğraflamış Ros. "Bunu anneme söyleme" adlı serisindeki çarpıcı fotoğrafları ile 2004'te ve ondan önce de 2002'de diğer işleri ile World Press Photo'dan iki ödül almış.