st. louis'in rengarenk kapıları ve hüzünlü sandalyeleri hakkında hazırlanmış iki farklı ama aynı elden çıkmış sayfa. 50'nin hüznüne canlı bir yaratıkmış gibi ortak olacak, gökkuşağı rengine bürünmüş kapılara sırtınızı dayayacaksınız. şiir gibi blog oldu, farkındayım.
şiir gibi oluşu yerinde bence; hepsine bir bir bakmaktan kendimi alamadım.. bazen etrafta öylesine var olan güzel şeyleri görmüyor olduğumuzu hatırlatıyor bu fotoğraflar. birileri görüp kaydedince de bir yerden yakalıyoruz işte..