Çekim ölçekleri seyirciyi etkilemede ve mesaj iletiminde oldukça etkilidir.
Sinema ve
televizyonda çok farklı çekim ölçekleri kullanılmasına rağmen çekim ölçeklerini altı madde halinde genelleyebiliriz.
ÇOK UZAK ÇEKİM
Çok uzak çekim, çok uzak bir yerden geniş bir alanın görüntülenmesi amacıyla kullanılan bir çekim ölçeğidir. Eğer bir olay ya da nesnenin kendisini çevreleyen tüm alanla birlikte görüntülenmesi gerekiyorsa çok uzak çekim ölçeği kullanılır. Genellikle bir filmin açılışında ya da bir sekansın tanıtılmasında kullanılan bir çekim ölçeğidir. Çok uzak çekim ölçeği karakterlerin kesin tanıtımları yapılmadan, öykü anlatılmadan önce olayın geçeceği çevrenin tümüyle seyirciye aktarılması gibi bir görevi yerine getirir. Filmin açılışında uzak çekimden daha büyük bir açı olan çok uzak çekimle filme başlamak, seyircinin ilgisini yakalamak için de kullanılan bir yöntemdir.
GENEL ÇEKİMGenel çekim, çekilen sahnenin tüm alanını içine alan bir çekim ölçeğidir. Yer, kişiler ve sahne içindeki diğer nesneler seyirciye tanıtılmak için uzak çekimde gösterilirler. Genel çekim bir sokak, bir oda ya da olayın geçtiği herhangi bir ortamı kapsamalıdır ve sahnedeki tüm öğelerin seyirciye tanıtılması işlevini yerine getirmektedir. Bu sayede seyirci sahnede bulunan oyuncuları, oyuncuların eylemlerini ve sahnedeki konumlarını algılayabilecektir. Genel çekim, oyuncuların giriş ve çıkışları, hareketlerinin yönü, ortam içinde oyuncuların bulundukları yerlerin seyirciler tarafından tam ve kesintisiz olarak algılanması için ideal bir çekim ölçeğidir. Ayrıca genel çekim,yakın çekim ölçeğine bir geçiş ölçeği niteliği de taşımaktadır.
BOY ÇEKİMBoy çekimde oyuncular görüntünün merkezinde bulunurlar. Seyirciler bu çekimde oyunculara fiziksel bir yakınlık hissederler. Boy çekimde çevre algılanabilirliğini korur ancak çerçevede baskın olan oyunculardır. Boy çekimde kullanılan çekim ölçeklerinden bir diğeri ise
ikili çekimdir. İkili çekimde oyuncular yüz yüze durarak birbirleriyle diyalog içerisindedirler. İkili çekimin birçok türü bulunmasına rağmen en yaygın kullanımı iki oyuncunun objektife karşı profilden durarak oturmaları ya da ayakta durmalarıdır.
BEL VE OMUZ ÇEKİMHerhangi bir nesne ya da oyuncu kameraya ne denli yakınsa bu nesnelerin karakter yapıları ve ağırlıkları o kadar ortaya çıkar. Boy,
bel,
omuz ve yakın çekimler gerçek ölçüde görsel bir ayrıntıya sahiptirler. Bu ölçekler görüntü düzenlemesinin ana unsurlarını oluştururlar. Sinemada
bel ve omuz çekim oldukça fazla kullanılan bir çekim ölçeğidir.
YAKIN ÇEKİMYakın çekimde bir başın çekimi yalnızca başı görüntü içine alır. Yüz çekiminde dudakların hemen altından, gözlerin üzerine kadar olan bölüm görüntülenmektedir. Yakın çekim onu inceleyen ve işleyen kişilere gösterdiği şeyin kendisine özgü açıklık ve görünürlülüğünü verecektir. Bu çekim ölçeği biricikliliği yansıtmaktadır, kontrları ortaya çıkarır,yapı ve bünyelerin niteliklerini belirgin kılar,yakın ilişkilerin duygularını karakterize ve analiz eder. İzleyici bu çekim aracılığıyla içsel düşünce ve duyguların insansal eylemlerinden doğan özel açıklamaların anlamlarının neler olduğu sorularına yanıtlar bulabilir.
ÇOK YAKIN ÇEKİMÇok yakın çekim bir yönüyle yakın çekimin daha da güçlendirilmiş bir biçimidir.Bu çekim ölçeğine bazı filmlerde hiç rastlanmamaktadır.Çok yakın çekim ölçeğini yine bir insan üzerinde örnekleyecek olursak, insan yüzü üzerinde yüzün ancak belli bir bölümünü kapsayacak bir boyuttadır. Bu çekim ölçeği ile çerçevelenen görüntüler gerçek olmayan bir etkiye sahiptir.Filmsel açıklamalarda ve film haberlerinde bu tür bir çekim ölçeğinin kullanılması belirli bir noktaya çok kısa bir göz atış biçiminde yapıldığında başarılı olarak kullanılabilir. Bu çekim ölçeği aracılığı ile yüksek bir dramatik gerilim ve alışılmışın dışında bir görsellik etkisi yaratılabilir.
